Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 42 4 2023 02 20 Inheritance of resistance to imidacloprid and chlorpyrifos in greenhouse whitefly, Trialeurodes vaporariorum وراثت مقاومت سفیدبالک گلخانه Trialeurodes vaporariorum به ایمیداکلوپرید و کلرپایریفوس 255 264 128501 10.52547/jesi.42.4.1 EN Seyed Ebrahim Shafiee Department of Plant Protection, Faculty of Agricultural Sciences, Guilan University, Rashat, Iran Mohammad Ghadamyari Department of Plant Protection, Faculty of Agricultural Sciences, Guilan University, Rashat, Iran Hadi Mosallanejad Pesticides Researches Dept., Iranian Research Institute of Plant Protection (IRIPP), Tehran, Iran Journal Article 2023 01 07 Inheritance of resistance of the greenhouse whitefly, Trialeurodes vaporariorum Westwood (Hemiptera: Aleyrodidae), to imidacloprid and chlorpyrifos was studied. In this study, the Filistan population (FL) and the Fardis population (FR) were used as resistant and susceptible parents, which collected from Varamin and Karaj cities, respectively. The resistance ratios (RR) of FL population obtained for imidacloprid and chlorpyrifos were about 13.62 and 14.91-fold, respectively. LC50 values of chlorpyrifos on F1 (R♂×S♀) and Fʹ1 (R♀×S♂) crosses did not show any significant difference. Therefore, the resistance of T. vaporariorum to chlorpyrifos is autosomal. Also, the values of dominance factor indicated that the resistance of greenhouse whitefly to chlorpyrifos is inherited in incomplete recessive form. In addition, by using the expected mortality of the F2 generation with the generations resulting from crossing, it was determined that the resistance of T. vaporariorum to chlorpyrifos is polygenic. The results obtained from imidacloprid bioassays showed that the resistance of the greenhouse whitefly to this compound is autosomal, incompletely dominant, and polygenic. The present study suggests that according to the knowledge of the inheritance of resistance of T. vaporariorum, it is possible to delay the spread of resistance by using timely, correct, intermittent, and mixed insecticides. وراثت مقاومت سفیدبالک گلخانه، Trialeurodes vaporariorum Westwood (Hemiptera: Aleyrodidae)، به دو ترکیب ایمیداکلوپرید و کلرپایریفوس مورد مطالعه قرار گرفت. در این پژوهش، از جمعیت فیلستان ورامین (FL) به عنوان والد مقاوم و از جمعیت فردیس کرج (FR) به عنوان والد حساس استفاده شد. مقدار مقاومت جمعیت فیلستان به ایمیداکلوپرید و کلرپایریفوس به ترتیب حدودا 62/13 و 91/14 برابر بود. عدم وجود اختلاف معنی‌دار در LC50 کلرپایریفوس روی تلاقی‌های F1 (R♂×S♀) و Fʹ1 (R♀×S♂) نشان داد که مقاومت T. vaporariorum از نوع اتوزومی (غیرجنسی) است. همچنین، میزان فاکتور غالبیت بیانگر این بود که مقاومت سفیدبالک گلخانه به کلرپایریفوس به شکل مغلوب ناقص به ارث می‌رسد. از طرف دیگر، با استفاده از منحنی غلظت-پاسخ مورد انتظار نسل F2 با نسل‌های حاصل از تلاقی، مشخص شد که تعداد ژن‌های دخیل در مقاومت T. vaporariorum به کلرپایریفوس بیش از یک ژن می‌باشد. داده‌های حاصل از زیست‌سنجی ایمیداکلوپرید نشان داد که مقاومت سفید بالک گلخانه نسبت به این ترکیب از نوع اتوزومی است و به صورت غالب ناقص به ارث می‌رسد. همچنین، مقاومت سفید بالک گلخانه به ایمیداکلوپرید نیز از نوع چند ژنی می‌باشد. با توجه به نتایج بدست آمده در این پژوهش، می‌توان با استفاده صحیح، به موقع، تناوبی و مخلوط حشره‌کش‌ها، مانع از گسترش سریع مقاومت جمعیتهای T. vaporariorum شد.

https://jesi.areeo.ac.ir/article_128501_2905a3d138a572439af0da49d5e2b506.pdf