Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 Area dependent searching efficiency of Scymnus syriacus (Col.: Coccinellidae) feeding on Aphis craccivora (Hem.: Aphididae) Area dependent searching efficiency of Scymnus syriacus (Col.: Coccinellidae) feeding on Aphis craccivora (Hem.: Aphididae) 1 16 105445 EN R. Hosseini A . Sahragard R. Sabaghi Journal Article 2016 01 13 Searching efficiency is a key parameter of functional response which is in turn the major components in the selection of predators and parasitoids for biological control. Searching efficiency of Scymnus syriacus Mulsant feeding on Aphis craccivora Koch was determined at five different experimental arenas (i.e. 195, 247, 304, 385 and 650 cm2) on broad bean (Vicia fabae L.). To do this, functional response of the predator to different densities (i.e., 10, 20, 30, 40 and 60) of the third instar nymphs of A. craccivora was studied. At each experiment, one 48-h.-old female was introduced to the aphid density in a container (as an experimental arena) and replicated five times. The experiments were carried out at 25˚ ± 1C, 65 ± 5% RH and a photoperiod of 16L: 8D h. Using the logistic regression, a type III functional response was determined for S. syriacus in the entire five experimental arenas. Searching efficiency was found to be area dependent as it decreased as the area of experimental arena increased. The maximum expected predation rates (T/Th) were 48.56, 42.44, 40.77, 38.09 and 34.88 in the five experimental arenas, respectively. The area searched as a function of prey density indicated that as prey density increased, the area searched by the predator decreased. It is concluded that the size of searching area and prey density, both influence foraging behavior of S. syriacus. قدرت جستجو، یکی از پارامترهای کلیدی واکنش تابعی است که از اجزای مهم در انتخاب شکارگرها و پارازیتوئیدها در کنترل بیولوژیک است. قدرت جستجوی کفشدوزک Scymnus syriacus Mulsant با تغذیه از شتهی اقاقیا،<br />Koch Aphis craccivora، در پنج سطح (صحنه) متفاوت آزمایشگاهی (195، 247، 304، 385 و 650 سانتیمتر مربع) روی گیاه لوبیا، Vicia fabae L.، تعیین شد. برای تعیین این پارامتر، واکنش تابعی شکارگر در تراکمهای مختلف (10، 20، 30، 40 و 60) از پورهی سن سوم شتهی اقاقیا مطالعه شد. در هر آزمایش یک عدد کفشدوزک با عمر 48 ساعت در تراکم طعمه در یک ظرف (به عنوان یک سطح آزمایشی) و در 5 تکرار رهاسازی شد. آزمایشها در دمای 1 ± 25 درجهی سیلسیوس، رطوبت نسبی 5 ± 65 درصد و روشنایی به تاریکی 8 : 16ساعت انجام شد. با استفاده از رگرسیون لجستیک، واکنش تابعی نوع سوم برای کفشدوزک S. syriacus در کل سطوح آزمایشی تعیین شد. نتایج نشان داد که قدرت جستجو وابسته به سطح عرصهی آزمایشگاهی است، بهطوریکه با افزایش اندازهی سطح صحنهی آزمایش، مقدار آن کاهش پیدا کرد. حداکثر نرخ حملهی مورد انتظار (T/Th) در پنج سطح آزمایشی بهترتیب 56/48، 44/42، 77/40، 09/38 و 88/34 طعمه تخمین زده شد. سطح جستجوشده به عنوان تابعی از تراکم طعمه، نشان داد که وقتی تراکم طعمه افزایش پیدا کرد، سطح جستجوشده توسط شکارگر کاهش یافت. نتیجه اینکه سطح جستجو (صحنهی آزمایش) و تراکم طعمه، هر دو، رفتار کاوشگری S. syriacus را تحت تأثیر قرار میدهند. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105445_36693c527c6f600e13a0bcfb19442b6c.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 Resistance of wheat cultivars to bird cherry-oat aphid, Rhopalosiphum padi (Hem.: Aphididae) بررسـی مقاومـت ارقـام گنـدم به شتـه‌ی برگ یـولاف،Rhopalosiphum padi (Hem.: Aphididae). 1 12 105448 EN S. Taheri G. Nouri-Ganbalani N. Rastegari J. Razmjou Journal Article 2016 01 13 The bird cherry-oat aphid, Rhopalosiphum padi (L.), is polyphagous with a nearly worldwide distribution and known as an important pest of wheat and the main vector of barley yellow dwarf virus. In this study, the possibility of antixenosis, antibiosis and tolerance of six common wheat cultivars of Chamran, Darab 2, Shiraz, Ghods, Marvdasht and Niknezhad was investigated at 2-3 leaf growth stage in the Fars province, Iran. The experiments were conducted at 24 ± 5°C, 65 ± 5% R.H. and natural light in a greenhouse, using a randomized complete design. The analysis of variance in regard to the number of adult aphids attracted to each cultivar, was indicative of significant differences among the cultivars (P < 0.01). The highest (21 ± 0.71) and the lowest (11.6 ± 0.51) mean number of adult aphids attracted per plant was observed on Shiraz and Darab 2, respectively. The antibiosis test, based on nymphs per female was significantly different among the cultivars (P < 0.01) whose average values were 62.05, 55.84, 49.89, 47.63, 42.76 and 40.65 nymphs per female on Niknezhad, Shiraz, Ghods, Marvdash, Chamran, and Darab 2, respectively. The tolerance studies based on the damage index, showed that Chamran and Darab 2, with the lowest damage index (1.33), were the most tolerant cultivars while Shiraz and Niknezhad, with the highest damage indexes of 3.00 and 3.67 respectively, were the most susceptible cultivars. The cutivars Niknezhad and Shiraz are found to be susceptible, Ghods and Marvdasht partially resistant, and Chamran and Darab 2 resistant to the bird cherry - oat aphid. شته‌ی برگ یولاف، Rhopalosiphum padi (L.)، گونه‌ا‌ی چندخوار با انتشار کم و بیش جهانی است که یکی از آفات مهم گندم و عامل اصلی انتقال ویروس کوتولگی زرد جو می‌باشد. در این تحقیق امکان وجود مقاومت در شش رقم گندم متداول در استان فارس شامل چمران، داراب 2، شیراز، قدس، مرودشت و نیک‌نژاد در مرحله‌ی رشدی 2 تا 3 برگی گندم در شرایط گلخانه‌ای و در دمای 5‌ ± ‌24 درجه‌ی سیلسیوس، رطوبت نسبی 5‌ ± 65 درصد و تحت نور طبیعی از طریق بررسی آنتی‌زنوز، آنتی‌بیوز و تحمل در قالب طرح کاملاً تصادفی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل از تجزیه‌ی واریانس داده‌ها در آزمایشات آنتی‌زنوز نشان داد که از نظر تعداد شته‌های جلب شده روی ارقام مختلف اختلاف معنی‌داری وجود دارد<br />(01/0 > P). بر این اساس بیشترین و کمترین جلب تعداد شته‌ی کامل به‌ترتیب مربوط به رقم شیراز (71/0 ± 21) و داراب 2 (51/0 ± 6/11) بود. در آزمایشات آنتی‌بیوز از نظر تعداد نتاج تولید شده به ازای هر حشره‌ی ماده نیز بین ارقام مورد بررسی تفاوت‌های معنی‌داری مشاهده گردید (01/0 > P) و مقدار متوسط آن روی ارقام نیک‌نژاد،‌ شیراز، قدس، مرودشت، چمران و داراب 2 به‌ترتیب 05/62، 84/55، 89/49، 63/47، 76/42 و 65/40 پوره بود. نتایج حاصل از آزمایش تحمل، نشان داد که ارقام داراب 2 و چمران با کمترین نرخ خسارت (33/1) بالاترین حد تحمل و ارقام نیک‌نژاد و شیراز با بیشترین نرخ خسارت (67/3 و 00/3) پایین‌ترین حد تحمل را داشتند. نتیجه‌ی این تحقیق نشان داد که در مرحله‌ی رشدی 2 تا 3 برگی گندم از بین شش رقم گندم مورد مطالعه ارقام نیک‌نژاد و شیراز نسبت به شته‌ی برگ یولاف حساس، ارقام قدس و مرودشت نیمه‌مقاوم، و ارقام چمران و داراب 2 مقاوم می‌باشند. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105448_71b7b28f3b00e95767f09f4bceb35cc2.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 Evaluation of susceptibility of the first instar nymphs and adults of Trialeurodes vaporariorum (Hemiptera: Aleyrodidae) to neonicotinoid insecticides under laboratory conditions ارزیابی حساسیت مراحل پورهی سن اول و حشرهی بالغ سفیدبالک گلخانه، Trialeurodes vaporariorum (Hemiptera: Aleyrodidae)، به حشرهکشهای نئونیکوتینوئیدی در شرایط آزمایشگاهی 13 24 105444 EN N. Pirmoradi Amozegarfard A. Sheikhigarjan V. Baniameri S. Imani Journal Article 2016 01 13 The greenhouse whitefly, Trialeurodes vaporariorum (Westwood), has been well established in the greenhouse ecosystems and is one of the most important pests on various greenhouse crops worldwide. Because of its high fecundity and resistance to commonly used pesticides, a study was conducted to examine the effectiveness of conventional insecticides of neonicotinoid compounds. In this study, the whiteflies on the ornamental plant genus Gerbera were collected from a greenhouse in the city of Mahalat and reared on tobacco under laboratory conditions at 25 ± 2ºC and 60 ± 5% Rate of humidity (RH) and a photoperiod of 16: 8 h (L: D). The toxicity of three neonicotinoid insecticides including imidacloprid SC35% (Confidor), thiamethoxam SC21.6% (Actara) and dinotefuran SG20% (Starkle) on the adults and first instar nymphs of T. vaporariorum, was evaluated using leaf dipping bioassay method. The susceptibility of adults was assessed at 24 hour post-treatment. The LC50 values of imidacloprid, thiamethoxam and dinotefuran for adults were 130.48, 52.89 and 93.55 ppm (a. i.) respectively. The mortality of immature stages was assessed at 72 hour post-treatment. The LC50 values of imidacloprid, thiamethoxam and dinotefuran for the first instar nymph were 26.65, 12.62 and 15.48 ppm (a. i.) respectively. The results suggest that all insecticides are more toxic on first instar nymphs than adults while thiamethoxam has the highest toxicity. The insecticides dinotefuran and imidacloprid can effectively control the adults and first instar nymphs as well. سفیدبالک گلخانه، (Westwood) Trialeurodes vaporariorum، آفتی است که بهخوبی در کشتهای گلخانهای گسترش پیدا کرده است و یکی از آفات مهم گلخانهای در جهان میباشد. با توجه به تعداد نسل زیاد و پتانسیل مقاومت به آفتکشها در سفیدبالکها، بررسی و تحقیق در مورد حشرهکشهای پرکاربرد از جمله ترکیبات نئونیکوتینوئیدی برای یافتن حشرهکشهای مناسبتر ضرورت دارد. در این تحقیق، سفیدبالکها از گلخانهای در محلات از روی گیاه ژربرا جمعآوری و روی بوتههای توتون در آزمایشگاه، در دمای حدود 2 ± 25 درجهی سیلسیوس، رطوبت نسبی 5 ± 60 درصد، دورهی نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی پرورش داده شدند. حساسیت سفیدبالک گلخانه به چند حشرهکش نئونیکوتینوئیدی شامل ایمیداکلوپرید SC35% (کنفیدور)، تیامتوکسام SC21.6% (آکتارا) و دینوتفوران SG20% (استارکل) روی حشرات بالغ و پورهی سن اول بهوسیلهی آزمایشهای زیستسنجی از نوع غوطهورکردن برگهای آلوده مورد ارزیابی قرار گرفت. بررسی حساسیت و درصد تلفات حشرات بالغ 24 ساعت پس از تماس آنها با برگهای تیمارشده انجام گردید. مقدار LC50 بهدستآمدهی حشرهکشهای ایمیداکلوپرید، تیامتوکسام و دینوتفوران در آزمایشها بهترتیب 48/130، 89/52 و 55/93 پیپیام بر اساس مادهی مؤثره تعیین گردید. نتایج نشان داد که حشرات بالغ بیشترین حساسیت را به تیومتوکسام دارند و پس از آن بهترتیب دینوتفوران و ایمیداکلوپرید قرار میگیرند. ارزیابی حساسیت و درصد تلفات پورهی سن اول 72 ساعت پس از تماس آنها با برگهای تیمارشده انجام شد. مقدار LC50 حشرهکشهای ایمیداکلوپرید، تیامتوکسام و دینوتفوران در آزمایشها بهترتیب 65/26، 62/12 و 48/15 پیپیام بر اساس مادهی مؤثره تعیین گردید. براساس نتایج بهدستآمده، تمامی حشرهکشهای آزمایششده روی پورهی سن اول سفیدبالک گلخانه خاصیت سمی بیشتری نسبت به حشرات بالغ داشتند و حشرهکش تیامتوکسام در بین حشرهکشهای نئونیکوتینوئیدی، روی دو مرحلهی پورهی سن اول و بالغ سفیدبالک گلخانه سمیترین بود. همچنین، حشرهکشهای دینوتفوران و ایمیداکلوپرید نیز در کنترل پورهی سن اول و حشرهی بالغ مؤثر بودند. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105444_9efb742c764cf6119d4eb9352f8c715d.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 Life history traits of melon ladybeetle, Epilachna chrysomelina (Col.: Coccinellidae), on four host plant species Life history traits of melon ladybeetle, Epilachna chrysomelina (Col.: Coccinellidae), on four host plant species 17 27 105437 EN P. Shishehbor M. Akandeh Journal Article 2016 01 13 Melon ladybeetle, Epilachna chrysomelina (F.), is one of the key insect pests of cucurbit crops in Asia and North Africa. The development and reproduction of E. chrysomelina were studied on watermelon, snake cucumber, cucumber and melon under laboratory conditions. Mean total life cycle from egg to adult female was 21.3, 21.7, 26.0, and 21.3 days on the mentioned host plants respectively. Mean immature mortality was 70.12%, 77.00%, 76.99% and 79.89% on the same four host plants. The female of E. chrysomelina oviposited means of 212.90, 377.85, 168.00 and 194.00 eggs and had a mean longevity of 28.77, 48.00, 38.55 and 28.36 days on watermelon, snake cucumber, cucumber and melon respectively. The net reproductive rate was 34.85, 48.82, 22.33 and 17.39 and daily intrinsic rate of increase was 0.095, 0.103, 0.073 and 0.077 on the respective plants. Life table statistics showed that snake cucumber was the most suitable host plant for E. chrysomelina, followed by watermelon and melon, with cucumber least suitable. کفشدوزک خربزه، Epilachna chrysomelina (F.)، یکی از آفات کلیدی گیاهان جالیزی در آسیا و شمال آفریقا میباشد. طول دورهی رشد، تولید مثل و پارامترهای جدول زندگی این کفشدوزک روی گیاهان هندوانه، خیار چنبر، خیار و خربزه در شرایط آزمایشگاهی (دمای 30 درجهی سیلسیوس، رطوبت نسبی 60 درصد و طول دورهی روشنایی به تاریکی 14 به 10 ساعت) مطالعه شد. میانگین طول دورهی زندگی از تخم تا مرحلهی بلوغ ماده روی هندوانه، خیار چنبر، خیار و خربزه بهترتیب برابر با 3/21، 7/21، 26، 3/21 روز بود. میانگین مرگ و میر پیش از بلوغ روی چهار گیاه میزبان مذکور بهترتیب برابر با 12/70، 77، 99/76، 89/79 درصد به دست آمد. میانگین تخمگذاری E. chrysomelina ماده روی هندوانه، خیار چنبر، خیار و خربزه بهترتیب برابر با 90/212، 85/377، 168، 194 عدد تخم بود. میانگین طول عمر کفشدوزک ماده روی چهار گیاه مذکور بهترتیب برابر با 77/28، 48، 55/38 و 36/28 روز محاسبه شد. نرخ خالص تولید مثل (R0) روی گیاهان مذکور بهترتیب برابر با 85/34، 82/48، 33/22 و 39/17 و نرخ ذاتی رشد (rm) بهترتیب برابر با 095/0، 103/0، 073/0 و 077/0 بود. پارامترهای جدول زندگی نشان داد که مناسبترین میزبان گیاهی از نظر رشد و تولید مثل کفشدوزک خربزه، خیار چنبر بود و بعد از آن بهترتیب هندوانه، خربزه و خیار قرار گرفتند. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105437_b7cbb087b1e174dc90b319121ecb3151.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 Aggregation response of Orius niger (Hem.: Anthocoridae) to different densities of Thrips tabaci (Thys.: Thripidae) under laboratory conditions واکنش تجمعی سن شکارگر Orius niger (Hem.: Anthocoridae)نسبت به تراکم‌های مختلف تریپس پیاز Thrips tabaci (Thys.: Thripidae) در شرایط آزمایشگاه 25 35 105446 EN J. Hajizadeh A. Sahragard V. Baniameri F. Salehi Journal Article 2016 01 13 Aggregation response of the predatory bug Orius niger (Wolff) at different densities (5, 10, 20, 30, 40 and 50) of the second instar nymphs of Thrips tabaci Lind. was examined on a cucumber leaf disc as a patch. The number of predatory bugs and their allocated time per patch was recorded. The index (µ), in Hassell & May, at all densities of the predator (1, 2, 4, 8, 16 and 32) appeared greater than zero and, was indicative of its tendency to aggregate in the patches where a higher density of prey occurred. The percentage time spent by the predatory bug at different patch densities of T. tabaci showed that it allocated more time in patches with higher densities of prey. واکنش تجمعی سن شکارگر ((Wolff Orius niger روی لکه‌های میزبانی (patch) به‌صورت دیسک برگی گیاه خیار (قطر 5 سانتی‌متر) همراه با تراکم‌های مختلف 5، 10، 20، 30، 40 و 50 پوره‌ی سن دوم تریپس پیاز Thrips tabaci Lind. مورد آزمایش قرار گرفت و تعداد سن‌های حاضر در هر لکه‌ی میزبانی و مدت زمان توقف در آن ثبت شد. مقادیرشاخص µ طبق تجزیه و تحلیل رگرسیون غیرخطی Hassell & May در تراکم‌های شکارگر 1، 2، 4، 8، 16 و 32 بزرگ‌تر از صفر بود که بیانگر تمایل شکارگر به حضور در لکه‌های با تراکم بیشتر طعمه است. ‌درصد زمان صرف‌شده‌ی شکارگر در لکه‌های میزبانی با تراکم‌های مختلف تریپس پیاز نشان داد که سن شکارگر O. niger زمان بیشتری را به لکه‌های با تراکم بالاتر طعمه اختصاص می‌دهد. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105446_931601d46e63233e9830d96dbec14409.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 Functional response of Stethorus gilvifrons (Col.: Coccinellidae) to different densities of Eutetranychus orientalis (Acari: Tetranychidae) in laboratory Functional response of Stethorus gilvifrons (Col.: Coccinellidae) to different densities of Eutetranychus orientalis (Acari: Tetranychidae) in laboratory 29 40 105442 EN P. Shishehbor Z. Imani Journal Article 2016 01 13 The stage specific functional response of the acarophagous ladybird beetle Stethorus gilvifrons Mulsant to varying densities of citrus brown mite Eutetranychus orientalis (Klein) eggs was examined in a simplified castor bean leaf arena under laboratory conditions. All stages of S. gilvifrons were individually isolated for 24 hours with different prey densities at 30ºC and a photoperiod of 14: 10 (L: D). The number of prey consumed by the predator was checked after 24 hours. Each larval stage of S. gilvifrons showed a type II functional response when 88 eggs out of 120 eggs were consumed by the fourth-instar larva. Based on the random predator equation, the estimated attack rates of S. gilvifrons were 0.065, 0.089, 0.143, 0.125 and 0.046 per hour while the estimated handling times stood at 0.141, 0.166, 0.150, 0.134 and 0.082 per hour for the first, second, third and fourth instar as well as the adult female respectively. The species S. gilvifrons showed to be an effective predator on E. orientalis under controlled conditions. The results suggest that the simultaneous use of the both fourth-instar larvae and adult females of the acarophagous ladybird beetle could increase the rate of predation in the field. واکنش تابعی سنین مختلف رشدی کفشدوزک کنهخوار Stethorus gilvifrons Mulsant نسبت به تراکمهای مختلف تخم کنهی قهوهای مرکبات Eutetranychus orientalis (Klein) روی برگ گیاه کرچک در شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. کلیهی سنین مختلف رشدی S. gilvifrons به صورت جداگانه با تراکمهای مختلف طعمه در دمای 30 درجهی سیلسیوس و دورهی نوری 10 :14 (تاریکی: روشنایی) گذاشته شدند. تعداد طعمههای مصرفشده بهوسیلهی هر شکارگر بعد از 24 ساعت یادداشت گردید. کلیهی مراحل مختلف رشدی، واکنش تابعی نوع II را نشان دادند و هنگامی که 120 تخم کنه فراهم بود لارو سن چهارم کفشدوزک تا 88 تخم را مصرف نمود. بر اساس معادلهی شکارگری تصادفی، نرخ حملهی سنین اول، دوم، سوم، چهارم لاروی و کفشدوزک بالغ ماده بهترتیب برابر با 065/0، 089/0، 143/0، 125/0 و 046/0 و زمان دستیابی مراحل رشدی فوق بهترتیب برابر با 141/0، 166/0، 150/0، 134/0 و 082/0 ساعت بود. گونهی<br />S. gilvifrons نشان داد که در شرایط کنترلشده میتواند شکارگر مؤثری برای کنترل کنهی قهوهای مرکبات باشد و پبشنهاد شد که حضور همزمان لاروهای سن چهارم و بالغین ماده این کفشدوزک میتواند کارایی آن را در کاهش جمعیت آفت در مزرعه افزایش دهد. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105442_17cae7b5da1f195ee8831faad323e7ad.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 Effects of imidacloprid, indoxacarb and endosulfan on egg, third-instar larva and pupa of green lacewing Chrysoperla carnea (Neu.: Chrysopidae) بررسی اثرات حشرهکشهای اندوسولفان، ایمیداکلوپرید و ایندوکساکارب روی تخم، لارو سن سوم و شفیرهی بالتوری سبز Chrysoperla carnea (Neu.: Chrysopidae). 37 50 105441 EN Gh. R. Golmohammadi M. J. Hejazi Sh. Iranipour S. A. Mohammadi Journal Article 2016 01 13 The common green lacewing is a known biocontrol agent because of its wide geographical distribution, high compatibility with different agricultural systems, high searching ability and ease of rearing. Adults and larvae were reared on artificial diet and eggs of Anagasta kuehniella (Zell.) respectively. The toxicity of insecticides was assessed on eggs (dipping method), third-instar larvae (contact method), and pupae (topical application) of Chrysoperla carnea Stephens. In order to study the sublethal effects, the third-instar larvae were treated with recommended field rate of each insecticide. The effects of the insecticides were assessed using demographic toxicology methods. Rearing conditions were 26 ± 2ºC, 60 ± 10% relative humidity and a photoperiod of 16: 8 h (L: D). The results revealed that the insecticides did not affect eggs even at doses higher than recommended field rates. The LD50 values, of endosulfan, imidacloprid and indoxacarb for pupal stage were estimated to be 144, 33, and 21 µg ai/insect respectively. Since the insecticides did not affect the third-instar larvae at the recommended field rate, the LC50 was not estimated for this stage. The results showed that, only net reproduction rate (R0) was significantly affected by treatments. The highest and lowest amounts of rm were 0.176 and 0.152 for control and indoxacarb treatmnets respectively. Based on both acute toxicity and demographic toxicology methods, the rate of toxicity of the tested insecticides was as follows: indoxacarb > endosulfan > imidacloprid. بالتوری سبز بهدلیل پراکنش جغرافیایی وسیع، سازگاری مناسب با سامانههای کشاورزی، رفتار تغذیهای، قدرت جستجوگری بالا و امکان پرورش و تکثیر نسبتاً آسان آزمایشگاهی یکی از گونههای مهم مورد استفاده در برنامههای کنترل زیستی است. پرورش حشرات کامل بالتوری سبز با غذای مصنوعی و پرورش لاروها با تغذیه از تخمهای شبپرهی مدیترانهای آرد در گلخانه انجام شد. سمیت حشرهکشهای ایمیداکلوپرید، ایندوکساکارب و اندوسولفان روی مراحل تخم به روش غوطهورسازی، لاروهای سن سوم به روش تماسی و شفیره به روش تیمار موضعی بررسی شد. اثرهای زیرکشندگی این حشرهکشها با تیمار لاروهای سن سوم با دز مزرعهای هر حشرهکش، به روش سمشناسی دموگرافیک در دمای 2 ± 26 درجهی سلسیوس، رطوبت نسبی 10 ± 60 درصد و دورهی نوری 16 ساعت روشنایی و هشت ساعت تاریکی انجام شد. هیچکدام از سه حشرهکش مورد آزمایش حتی در غلظتهای بالاتر از دز مزرعهای، اثر تخمکشی قابل توجهی روی تخم بالتوری سبز نداشتند. در مرحلهی شفیرگی، مقادیر LD50 برای اندوسولفان، ایمیداکلوپرید و ایندوکساکارب بهترتیب 144، 33 و 21 میگروم مادهی تکنیکال به ازای هر حشره برآورد گردید. حشرهکشها در غلظتهای توصیهشدهی مزرعهای اثر کشندگی قابل توجهی روی لاروهای سن سوم بالتوری سبز نشان ندادند، بنابراین مقادیر LC50 آنها برای این مرحلهی زیستی تعیین نشد. اثرهای زیرکشندگی با استفاده از تیمار با دز مزرعهای بررسی گردید. از بین فراسنجههای مورد بررسی فقط نرخ تولیدمثل خالص بین شاهد و تیمارها اختلاف معنیداری داشت. با وجود این، اختلاف بین تیمارهای حشرهکش معنیدار نبود. بیشترین و کمترین نرخ ذاتی افزایش جمعیت در شاهد (176/0) و تیمار ایندوکساکارب (152/0) بهدست آمد. ترتیب سمیت این ترکیبات به روش سمشناسی حاد و دموگرافیک بهصورت: ایمیداکلوپرید < اندوسولفان < ایندوکساکارب تعیین شد. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105441_3b3ab4a14170efb8d25bed8086f89d23.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 Effects of precocene I and II on the sensory system of antennae and mouthparts of Colorado potato beetle larvae, Leptinotarsa decemlineata (Col.: Chrysomelidae) Effects of precocene I and II on the sensory system of antennae and mouthparts of Colorado potato beetle larvae, Leptinotarsa decemlineata (Col.: Chrysomelidae) 41 56 105439 EN S. Yu. Chaika H. Farazmand Journal Article 2016 01 13 The chrysomelid species Leptinotarsa decemlineata (Say), commonly known as Colorado potato beetle (CPB), is an important pest of potato and other solanaceous crops. The effects of precocene I and II, juvenile hormone inhibitors, on morphological characteristics of the chemoreceptor organs of antennae and mouthparts of L. decemlineata larvae were studied in the laboratory. Different doses of precocenes were applied on the CPB second-instar larvae. The results showed that precocene caused changes in the form and number of sensilla of the antennae and maxilla-labial complex. The treatment of second-instar larvae by precocene I and II, considerably changed the cuticular structure of antennae and labio-maxillary palps after the first molt. In addition, other anomalies such as remaining of the previous instar cuticle, degeneration of some or whole sensilla on the second and third antennal segments and on the terminal segment of labio-maxillary palps, and reduction of both receptor cells and their dendrites were observed. The effects of precocenes on the insect sensory system and disturbance of chemical recognition of host plants and environment are discussed. سوسک برگخوار سیبزمینی، Leptinotarsa decemlineata (Say)، یکی از آفات مهم سیبزمینی و دیگر محصولات خانوادهی Solanaceae میباشد. تأثیر پریکاسن I و II، و مهارکنندههای هورمون جوانی، روی ویژگیهای مورفولوژیکی گیرندههای حسی شیمیایی شاخک و قطعات دهانی لارو سوسک برگخوار سیبزمینی مورد مطالعه قرار گرفت. جهت آزمایش، غلظتهای مختلف پریکاسن روی لارو سن دوم بهکار برده شد. نتایج حاکی از ایجاد تغییرات در شکل و تعداد گیرندههای حسی شاخکها و ضمائم قطعات دهانی بود. همچنین، کاربرد پریکاسن روی لاروهای سن دوم، تغییرات مورفولوژیکی در ساختمان کوتیکولی گیرندههای حسی شیمیایی شاخک و پالپهای آروارهای و لبی را بعد از اولین پوستاندازی نشان داد. علاوهبراین، تغییرات دیگری از قبیل باقیماندن کوتیکول مرحلهی قبلی و نیز تحلیل تعدادی و یا تمام گیرندههای حسی روی بند دوم و سوم شاخک و بند انتهایی پالپها، و کاهش تعداد سلولهای حسی و دندریتهای آنها مشاهده شد. با توجه به تأثیر پریکاسن روی سیستم حسی حشرات، نقش آن در ایجاد اختلال در اکولوژی شیمیایی و یافتن میزبان مورد بحث قرار گرفته است. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105439_a2bdc8fbf018ebd48748aa731c1fff4d.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 Study on the resistance components in 33 commercial potato cultivars to Colorado potato beetle, Leptinotarsa decemlineata (Col.: Chrysomelidae) بررسی اجزای مقاومت در 33 رقم تجاری سیبزمینی نسبت به سوسک کلرادوی سیبزمینی، Leptinotarsa decemlineata (Col.: Chrysomelidae) 51 68 105440 EN A. Ghassemi-Kahrizeh G. Nouri-Ganbalani N. Shayesteh I. Bernousi Journal Article 2016 01 13 Greenhouse and field experiments were conducted to evaluate the resistance components in 33 potato commercial cultivars to Colorado potato beetle, Leptinotarsa decemlineata (Say) in 2008. In a field choice test, the numbers of attracted beetles to the cultivars was determined as antixenosis index. To evaluate the antibiosis, potato tubers were planted in pots under greenhouse conditions and on each pot, one sleeve cage was set up, in which 15 first instar larvae were released and reared. The Larval weight after 12 days of releasing, mortality percentages of larvae and pupae and the durations of developmental stages were analyzed as the antibiosis indices. To study the level of tolerance of cultivars, the infested and non infested plots were isolated and arranged based on a randomized complete block design in field. In infested plots, each plant was infested by 40 medium larvae (second and early third instars) 15 days prior to the blooming of plants. At the end of the season, defoliation and yield loss among infested plots were determined and compared to non infested plots for each cultivar. Significant differences were observed in all studied traits. The cultivars Cardinal, Carlita and Sinja showed antixenosis effects with the least numbers of attracted beetles, whereas cultivars Carlita, Sinja, Delikat, Aparet and Bridjet showed antibiosis effects in comparison to the others. The cultivars Santana, Satina, Nicola and Bridjet showed tolerance to damage of the pest. Using cluster analysis, UPGMA procedure was based on Euclidean distance and 33 experimental cultivars were grouped in 7 distance groups. بهمنظور بررسی اجزای مقاومت در 33 رقم زراعی سیبزمینی نسبت به سوسک کلرادوی سیبزمینی،<br />Leptinotarsa decemlineata (Say)، آزمایشهایی در سال 1387 در شرایط مزرعهای و گلخانهای انجام گرفت. در یک سری آزمون انتخاب در مزرعه، تعداد حشرات کامل جلبشده به هر یک از بوتهها به عنوان شاخص آنتیزنوز تعیین گردید. برای بررسی آنتیبیوز در شرایط گلخانهای ارقام در گلدانهایی کشت شدند و در روی هر گلدان شاخههای تیمار به وسیلهی قفسهای آستینی محبوس و درون هر کدام تعداد 15 عدد لارو سن اول تازه تفریخشده رهاسازی شد. وزن لاروها در روز دوازدهم بعد از رهاسازی، درصد تلفات دورههای لاروی و شفیرگی و نیز طول دورههای مزبور بهعنوان شاخصهای آنتیبیوز مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. برای مقایسهی میزان تحمل ارقام آزمایشی، دو قطعهی آلوده و غیرآلوده به آفت در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی و هر قطعه با سه بلوک طراحی گردید. پانزده روز قبل از گلدهی، روی هر بوته در قطعهی آلوده 40 عدد لارو متوسط (سن 2 و اوایل سن 3) رهاسازی شد. در آخر فصل میزان برگخوردگی و کاهش عملکرد در قطعهی آلوده نسبت به قطعهی غیرآلوده برای هر یک از ارقام تعیین گردید. بین ارقام مورد بررسی از نظر تمامی صفات مورد بررسی اختلاف معنیداری مشاهده شد. ارقام کاردینال، کارلیتا و سینجا با کمترین تعداد سوسک جلبشده به آنها اثرات آنتیزنوزی از خود نشان دادند. با توجه به صفات مورد بررسی، در ارقام کارلیتا، سینجا، دلیکات، آپارت و بریجت اثرات آنتیبیوزی بیشتری در مقایسه با بقیهی ارقام مشاهده گردید. ارقام سانتانا، ساتینا، نیکولا و بریجت نیز بیشترین میزان تحمل را در مقابل آفت از خود نشان دادند. با استفاده از تجزیهی خوشهای به روش UPGMA و بر اساس فاصلهی اقلیدسی، 33 رقم مورد بررسی در هفت گروه مجزا قرار گرفتند. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105440_83270046be55bbb5d45a1b412e3a7e81.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 Characterization of Xenorhabdus (γ-Proteobacteria) strains associated bacteria with the Steinernema (Nematoda: Steinernematidae) isolates from Iran Characterization of Xenorhabdus (γ-Proteobacteria) strains associated bacteria with the Steinernema (Nematoda: Steinernematidae) isolates from Iran 57 69 105443 EN M. Hassani-Kakhki M. Koohi Habibi T. Yoshiga A. Kharazi-Pakdel J. Karimi Journal Article 2016 01 13 The gram-negative bacterium Xenorhabdus is mutualistically associated with entomopathogenic nematode, Steinernema. Three bacterial strains were isolated from the entomopathogenic nematodes, Steinernema glaseri (Steiner) and S. carpocapsae (Weiser), of the white grubs, Polyphylla olivieri (Laporte de Castelnau) in Iran. This study was focused on the characterization of the bacterial strains by using phenetic characters and 16S ribosomal RNA gene sequence. This polyphasic approach led to the identification of all strains as Xenorhabdus spp., separated as X. nematophila and X. poinarii. The phylogenetic relationship between Iranian and global strains of Xenorhabdus was analyzed and discussed. Characterization of symbiotic bacteria associated with the entomopathogenic nematodes is a main step to the study of different aspects of this complex. These results provide new insights for the biodiversity of bacto-helminthic complex in Iran. باکتریهای Xenorhabdus همزیست اختصاصی نماتدهای بیمارگرحشرات در جنس Steinernema میباشند. در این بررسی مشخصات سه جدایهی باکتری جدا شده از دو گونه نماتد بیمارگر حشرات Steinernema glaseri (Steiner) و<br />S. carpocapsae (Weiser) تعیین شده است. این دو گونهی بیمارگر از جمعیت طبیعی لاروهای کرم سفید ریشه، Polyphylla olivieri (Laporte de Castelnau)، جداسازی شدند. مطالعهی حاضر بر روی مشخصات اختصاصی این جدایههای باکتری متمرکز بود و با استفاده از مشخصات فنتیک و توالی ژن 16S ریبوزومی تعیین هویت صورت گرفت. این بررسی منجر به شناسایی هر سه جدایه به عنوان Xenorhabdus spp. و همچنین تفکیک دو گونهی X. nematophila و<br />X. poinarii از یکدیگر گردید. روابط فیلوژنی در میان ایزولههای ایرانی Xenorhabdus و نمونههای جهانی تجزیه و تحلیل شده و مورد بحث قرار گرفتند. شناخت مشخصات باکتریهای همزیست نماتدهای بیمارگر حشرات، مرحلهای اساسی در مطالعهی این گونه از نماتدها است. نتایج این بررسی، اطلاعات جدیدی را در مورد تنوع این مجموعه نماتد- باکتری بیمارگر حشرات، در ایران فراهم نموده است. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105443_86b7b0b219b3163822eb6b9d28bf2689.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 Sequential sampling plan of Metopolophium dirhodum (Hemiptera: Aphididae) in wheat fields نمونه‌برداری دنباله‌ای شته‌ی Metopolophium dirhodum (Hemiptera: Aphididae) در مزارع گندم 69 82 105447 EN Sh. Shahrokhi M. Amir-Maafi Journal Article 2016 01 13 Sequential sampling plans of rose-grain aphid, Metopolophium dirhodum (Walker) were developed in wheat fields of Jalilabad region of Varamin, Iran. The aphid population was weekly sampled during 2000-2001. Each sample included 50 wheat stems, which were chosen randomly and the number of aphids was counted. This data was used to describe spatial distribution pattern of M. dirhodum by Taylor’s power law (TPL) and Iwao’s patchiness regression methods. The results indicated aggregated dispersion pattern of rose-grain aphid population in wheat fields, based on both methods. The TPL provided a better description of the aphid’s spatial distribution. Estimates of two mentioned models led to development of sequential sampling plans, using Green and Kuno methods at precision levels of D = 0.20 and D = 0.30 in terms of confidence interval, respectively. In both sequential sampling plans, the higher sample size obtained as population density decreased and it decreased when precision level increased from 0.30 to 0.20. The required sample size for the estimation of mean aphid density was approximately identical at 0.8 and 8 aphids per tiller in both Green’s and Kuno’s plans. Green’s plan was more efficient than Kuno’s model for both lower (≤ 0.8 per tiller) and higher (≥ 8 per tiller) aphid densities due to its small sample size required and less time needed for sampling. Kuno’s model required fewer samples at the intermediate density range (0.8-8 aphids per tiller) and is considered more effective than Green’s plan at this aphids' density range. However, Kuno’s model is not recommended when low aphid population density exists because it requires enormous samples of aphids. این پژوهش به منظور تهیه‌ی الگوی نمونه‌برداری دنباله‌ای شته‌ی گندم-‌گل سرخ،Metopolophium dirhodum (Walker)، در مزارع گندم آبی منطقه‌ی جلیل‌آباد ورامین انجام شد. برای این منظور نمونه‌برداری‌های هفتگی از جمعیت شته در طول دو فصل زراعی 1379 و 1380 انجام شد. در هر نمونه‌برداری، تعداد 50 ساقه‌ی گندم به طور تصادفی انتخاب و تعداد شته‌های موجود شمارش شد. با داده‌های به‌دست آمده، الگوی توزیع فضایی جمعیت شته به دو روش رگرسیونی Taylor و Iwao تعیین شد. هر دو روش نشان دادند که توزیع شته‌ی گندم-‌گل سرخ در مزارع گندم تجمعی می‌باشد، اما بر‌اساس مقدار ضریب تبیین (r2)، روش Taylor مناسب‌تر از روش Iwao ‌بود. از پارامترهای دو روش فوق برای تهیه‌ی مدل‌های نمونه‌برداری دنباله‌ای به روش Green و Kuno ‌با سطوح دقت 30/0 D = و 20/0 D = بر مبنای بازه‌ی اطمینان استفاده شد. در هر دو طرح نمونه‌برداری دنباله‌ای، اندازه‌ی نمونه‌ی لازم برای تخمین دقیق میانگین جمعیت با افزایش سطح دقت از 30/0 به 20/0، افزایش و با افزایش جمعیت، کاهش یافت. در تراکم‌های 8/0 و 8 شته در هر ساقه، اندازه‌ی نمونه‌ی لازم برای تخمین میانگین جمعیت شته تقریباً در هر دو مدل برابر بود. در تراکم کمتر از 8/0 و بیشتر از 8 شته در هر ساقه، مدل Green به دلیل اندازه‌ی نمونه‌ی لازم کمتر و صرفه‌جویی در زمان نمونه‌برداری، بهتر از مدل Kuno بود. مدل اخیر در تراکم بین 8/0 تا 8 شته در هر ساقه به تعداد نمونه‌های کمتری نیاز داشته و مناسب‌تر از مدل Green ارزیابی شد، ولی استفاده از آن در تراکم جمعیت پایین به دلیل نیاز به تعداد نمونه بسیار زیاد قابل توصیه نیست. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105447_28b099d550598d130674573e4e341930.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 Life history and larval performance of the Joker butterfly, Byblia ilithyia (Lep.: Nymphalidae) Life history and larval performance of the Joker butterfly, Byblia ilithyia (Lep.: Nymphalidae) 71 85 105438 EN C. Subba Reddi J. B. Atluri M. Tarakeswara Naidu M. Bhupathi Rayalu Journal Article 2016 01 13 We describe, for the first time, the life history of the Joker butterfly, Byblia ilithyia Drury and larval performance in terms of food consumption and utilization, and the length of life cycle on its host plant Tragia plukenetii A. R. Smith. Our study was conducted throughout 2007 in the Andhra University campus and the Zoo Park area, 5 km away from the campus, at Visakhapatnam (17° 42' N and 82° 18' E), South India. Byblia ilithyia completes its life cycle in 19.20 ± 1.30 days (eggs 3, larvae, 9-12, pupa 5-6 days). The values of nutritional indices across the instars were AD (Approximate Digestibility) 55.77-94.98%; ECD (Efficiency of Conversion of Digested food) 1.93-25.26; ECI (Efficiency of Conversion of Ingested food) 1.83-14.09, measured at the temperature of 28 ± 2 °C and RH of 80 ± 10% in the laboratory. These relatively high values, at least partially explain ecological success of B. ilithyia in the urban environment. دورهی نشو و نمای پروانهی Byblia ilithyia Drury، تأثیر نوع تغذیه روی ویژگیهای لاروی و طول چرخهی زندگی آن روی گیاه میزبان Tragia plukenetii A. R. Smith برای اولین بار شرح داده میشود. این مطالعه طی سال 2007 در پردیس دانشگاه Andhra و ناحیهی Zoo Park واقع در 5 کیلومتری پردیس، در شهر Visakhapatnam ('42 °17 N،<br />'18 °82 E) در جنوب هندوستان انجام شد. طول چرخهی زندگی پروانهی مذکور 30/1 ± 20/19 روز بود (تخم 3، لارو<br />12-9، شفیره 6-5 روز). مقادیر شاخصهای تغذیهای شامل AD (قابلیت هضم تقریبی)، ECD (کارآیی تبدیل غذای هضمشده) و ECI (کارآیی تبدیل غذای خوردهشده) برای سنین مختلف لاروی در شرایط آزمایشگاهی (دمای 2 ± 28 درجهی سیلسیوس و رطوبت نسبی 10 ± 80 درصد) بهترتیب 98/94-77/55، 26/25-93/1 و 09/14-83/1 درصد محاسبه شد. این مقادیر بهنسبت بالا، تا اندازهای بیانگر موفقیت اکولوژیکی پروانهی B. ilithyia در محیط شهری است. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105438_38163982ebd49870ca696d9c49056a9c.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 Report of Pseudopyroppia orientalis (Acari: Oribatida: Ceratoppiidae) from Iran گزارش کنه‌ی Pseudopyroppia orientalis (Acari: Oribatida: Ceratoppiidae) از ایران 83 84 105449 EN M. A. Akrami A. Saboori Journal Article 2016 01 13 In the course of a faunistic survey on oribatid mites (Acari: Oribatida) in Mazandaran province, northern Iran, the species Pseudopyroppia orientalis Rjabinin of the family Ceratoppiidae was identified. This species is newly recorded from Iran. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105449_80692cd0a4244e6836c7ece3f844e2e8.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 First record of Acarophenax rackae (Acari: Heterostigmata: Acarophenacidae), an egg parasitoid of Tribolium confusum (Col.: Tenebrionidae) from Iran First record of Acarophenax rackae (Acari: Heterostigmata: Acarophenacidae), an egg parasitoid of Tribolium confusum (Col.: Tenebrionidae) from Iran 87 88 105452 EN M. S. Taheri P. Baradaran H. Hajiqanbar Journal Article 2016 01 13 به دنبال جمع‏آوری برخی از حشرات انباری موجود در انبارهای آرد شهرستان ارومیه، کنه‏ی پارازیت<br />Acarophenax rackae Mahunka & Zaki, 1990 متعلق به خانواده‏ی Acarophenacidae از زیر بالپوش‏های شپشه‏ی آرد، Tribolium confusum Jacquelin du Val، جمع‏آوری و شناسایی گردید. این کنه برای اولین‌بار از ایران گزارش می‏شود. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105452_63c1a05305ba1624caa912f34d52d0c5.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 Parapygmephorus delyorum (Acari: Heterostigmata: Neopygmephoridae), a species new to mite fauna of Iran Parapygmephorus delyorum (Acari: Heterostigmata: Neopygmephoridae), a species new to mite fauna of Iran 89 90 105451 EN H. Rakhshani H. Hajiqanbar Journal Article 2016 01 13 در پی جمع‏آوری شماری از زنبورهای خانواده‌ی Halictidae در استان اصفهان، تعدادی کنه به صورت مسافر (Phoretic) روی این زنبورها مشاهده و به نام Parapygmephorus delyorum Mahunka, 1980 شناسایی شد. این کنه برای اولین‌بار از ایران گزارش می‏شود. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105451_969bdc9cb754a4f2503e264aa620fb5c.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 New records of the genus and species Regenpolipus madrasensis (Acari: Heterostigmata: Podapolipidae), the ectoparasite of carabid beetles from Iran New records of the genus and species Regenpolipus madrasensis (Acari: Heterostigmata: Podapolipidae), the ectoparasite of carabid beetles from Iran 91 93 105450 EN M. Khoshnevis H. Hajiqanbar Journal Article 2016 01 13 پس از جمع‏آوری تعدادی سوسک با نام علمی Anthia sexguttata (Fab.) (Col.; Carabidae) در اطراف شهرستان تایباد واقع در استان خراسان رضوی، کلنی کنه‏های پارازیت خانواده‌ی Podapolipidae (Acari; Heterostigmata) که زیر بالپوش‏های یکی از سوسک‏های میزبان بود، به نام Regenpolipus madrasensis Husband & Ramaraju, 2006 شناسایی شد. این جنس و گونه برای اولین‌بار از ایران گزارش می‏شود. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105450_3bc0fb1fa03b73d856abfb89b540ad6c.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 31 1 2011 08 23 New records of Chrysididae, Mutillidae, Crabronidae, and Sphecidae (Insecta: Hymenoptera) from Gölcük Natural Park, Isparta, Turkey New records of Chrysididae, Mutillidae, Crabronidae, and Sphecidae (Insecta: Hymenoptera) from Gölcük Natural Park, Isparta, Turkey 95 97 105453 EN T. Ljubomirov G. Japoshvili Journal Article 2016 01 13 تعداد 53 گونه زنبور متعلق به 27 جنس و چهار خانواده از پارک ملی Gölcük در استان Isparta ترکیه جمع‌آوری شد. از این میان گونه‌ی Cleptes schmidti Linsenmaier, 1968 برای اولین بار از ترکیه و 23 گونه‌ی دیگر برای اولین بار از استان مذکور گزارش می‌شوند. https://jesi.areeo.ac.ir/article_105453_dbb79c4b9fec04cddf6c0ba1da296368.pdf