Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 45 2 2025 04 01 Temperature requirements for immature stages of Sunn Pest, Eurygaster integriceps Puton (Hemiptera: Scutelleridae) نیاز دمایی مراحل مختلف رشدی سن گندم Eurygaster integriceps Puton (Hemiptera: Scutelleridae) 151 160 132748 10.22034/jesi.45.2.1 EN Masoud Amir Maafi Iranian Research Institute of Plant Protection, Tehran, Iran 0000-0002-8636-4299 Bruce L. Parker Entomology Research Laboratory, University of Vermont, 661 Spear Street, Burlington, VT 05405-0105, USA Journal Article 2024 08 29 Sunn Pest, Eurygaster integriceps is a serious insect pest of wheat and barley throughout West and Central Asia. Effects of temperature on the development and survival of different stages of E. integriceps were studied. The thermal requirements for each stage were determined separately to provide the basis of a phenology model designed to improve chemical control. The standard linear regression method and the Ikemoto and Takai method of insect development were compared for the goodness of fit to the different stage development of Sunn Pest at constant temperatures to determine a developmental lower threshold (T0) and degree day (DD) requirements for each stage separately. Of the two methods, the Ikemoto and Takai method had the better fit and lowest standard error for the parameters of interest. Thus, the Ikemoto and Takai model was chosen to estimate the critical parameters, lower temperature threshold (T0), and thermal constant for different stages of development of Sunn pest. The estimated low-threshold temperature by Ikemoto and Takai method for egg, NI, NII, NIII, NIV, and NV were 16.226, 14.761, 16.645, 20.675, 21.489 and 19.229 °C respectively. The thermal constants were 51.224, 34.279, 61.017, 33.365, 34.477 and 69.981 DD (Degree-day), respectively). Results are useful for predicting the population dynamics of E. integriceps and thus provide information on this important insect pest that may assist in its management. سن گندم، Eurygaster integriceps مهمترین آفت گندم و جو در سراسر آسیای غربی و مرکزی است. در این مطالعه اثرات دما بر رشد و بقای مراحل مختلف سن گندم بررسی شد. نیاز دمایی برای هر مرحله به طور جداگانه تعیین شد تا مبنای یک مدل فنولوژی برای بهبود کنترل شیمیایی فراهم شود. روش رگرسیون خطی استاندارد و روش ایکموتو و تاکای برای مدل‌سازی رشد مراحل مختلف رشدی سن گندم در دماهای ثابت برای تعیین آستانه پایین دما (T0) و نیازهای دمایی (درجه روز ،DD) مقایسه شدند. روش ایکموتو و تاکای برازش بهتر و کمترین خطای استاندارد را برای پارامترهای مورد نظر داشتند. بنابراین، مدل ایکموتو و تاکای برای برآورد پارامترهای بحرانی، آستانه دمای پایین (T0) و نیاز دمایی برای مراحل مختلف رشدی سن گندم انتخاب شد. دمای آستانه پایین تخمین زده شده با روش ایکموتو و تاکای برای تخم ، پوره سن 1، 2، 3، 4 و 5 به ترتیب 226/16، 761/14، 645/16، 675/20، 489/21 و 229/19 درجه سلسیوس بود. نیاز دمایی به ترتیب 224/51، 279/34، 017/61، 365/33، 477/34 و 981/69 روز-درجه بود. نتایج این مطالعه ممکن است برای پیش‌بینی پویایی جمعیت سن گندم مفید بوده و اطلاعاتی در مورد این آفت مهم ارائه می‌کند که ممکن است برای مدیریت آن مفید باشد.

https://jesi.areeo.ac.ir/article_132748_fc703d5f8f36ebe433b9b603a6ba840e.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 45 2 2025 04 01 Efficacy of Psyllaephagus pistaciae (Hymenoptera: Encyrtidae) as a Biocontrol Agent against Agonoscena pistaciae (Hemiptera: Aphalaridae) using age-specific functional response ارزیابی توانایی زنبور Psyllaephagus pistaciae (Hymenoptera: Encyrtidae) در کنترل Agonoscena pistaciae (Hemiptera: aphalaridae) با استفاده از واکنش تابعی وابسته به عمر 161 179 133162 10.22034/jesi.45.2.2 EN Hamid Rahimzadeh Behzadi Department of Plant Protection, College of Agriculture, Vali-e-Asr University of Rafsanjan, Rafsanjan, Iran Mahdi Ziaaddini Department of Plant Protection, College of Agriculture, Vali-e-Asr University of Rafsanjan, Rafsanjan, Iran Mohammad Amin Jalali Department of Plant Protection, College of Agriculture, Vali-e-Asr University of Rafsanjan, Rafsanjan, Iran Fateme Ranjbar Department of Plant Protection, College of Agriculture, Vali-e-Asr University of Rafsanjan, Rafsanjan, Iran Journal Article 2024 08 08 Psyllaephagus pistaciae (Hymenoptera: Encyrtidae) is the primary native biocontrol agent targeting the common pistachio psylla, Agonoscena pistaciae (Hemiptera: Aphalaridae), a major pest in Rafsanjan, the leading pistachio production region in Iran. In this study, how female parasitoid age influences the type of functional response was examined by daily assessing two behavioral traits—host feeding and parasitism—across different densities of pistachio psylla, within the context of age-specific functional response. The logistic regression analysis identified a type II functional response for P. pistaciae, characterized by an increased attack rate (parasitism + host feeding) with increasing psylla density. Notably, this response pattern was consistent across different female ages. In the first week of adulthood, wasps demonstrated optimal searching efficiency for both parasitism and host feeding. However, as female wasps aged, there was a progressive increase in handling time for parasitism and feeding activities. Peak searching efficiency for host attacks was observed on day 7, while the minimum handling time occurred on day 5. The highest levels of parasitism were observed on the fifth day of the female's lifespan, underscoring increased efficiency in parasitism and attack rates during the early stages of the parasitoid's life, especially within the first week. Moreover, both host density and parasitoid age significantly affected these rates. زنبور Psyllaephagus pistaciae (Hymenoptera: Encyrtidae) دشمن طبیعی غالب آفت پسیل معمولی پسته Agonoscena pistaciae (Hemiptera: Aphalaridae) می باشد و این آفت به عنوان آفت کلیدی درختان پسته منطقه رفسنجان که در تولید پسته ایران پیشرو می باشد، شناخته شده است. در این تحقیق نحوه تاثیر سن پارازیتوئید ماده در نوع واکنش تابعی دو رفتار تغذیه‌ای آفت یعنی میزبان‌خواری و پارازیتیسم در تراکم‌های مختلف پسیل پسته و بصورت روزانه مورد بررسی قرار گرفت. رگرسیون لجستیک نشان دهنده واکنش تابعی نوع دوم بوده که با افزایش نرخ حمله وابسته به تراکم پسیل مشخص گردید. این نوع واکنش تابعی بوضوح در تمام سنین زنبور پارازیتوئید مشاهده گردید. زنبور ماده در هفته اول عمر خود از قدرت جستجوگری بالایی برای هر دو رفتار تغذیه‌ای میزبان‌خواری و پارازیتیسم برخوردار بوده است. با این وجود افزایش سن ماده، منجر به افزایش زمان دستیابی پارازیتوئید در هر دو فعالیت میزبان‌خواری و پارازیتیسم می‌گردد. بیشترین قدرت جستجوگری برای میزبان‌های مورد حمله ( مجموع دو رفتار تغذیه‌ای ) در روز هفتم و حداقل زمان دستیابی در روز پنجم بدست آمد. بیشترین میزان پارازیتسیم در روز پنجم از زندگی زنبور پارازیتوئید مشاهده شد که نشان‌دهنده کارایی بالا در میزان پارازیتیسم و نرخ حمله در مراحل اولیه زندگی این پارازیتوئید، به‌ویژه در هفته اول بوده است که تراکم میزبان و سن پارازیتوئید بطور قابل توجهی براین دو ویژِگی تاثیرگذار نشان داده شده است.

https://jesi.areeo.ac.ir/article_133162_6c301e82c16eb6ca409b127737b8713b.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 45 2 2025 04 01 Checklist of beetles (Coleoptera) from the cork oak forest of Larache (Morocco). فهرست سخت‌بالپوشان جنگل بلوط‌پنبه لاراش، مراکش 181 225 133227 10.22034/jesi.45.2.3 EN Amine Samih Laboratory of Ecology and Environment, Faculty of Sciences Ben M'sik, Hassan II University in Casablanca, Av. Cdt Driss El Harti, BP 7955, Sidi Othman, 20000 Casablanca, Morocco.00 Casablanca, Morocco Noureddin Maatouf Center for Innovation, Research, and Training, National Agency for Water and Forests, Av. Omar Ibn Khattab, BP 763, Agdal-Rabat, Morocco. Sergi Trócoli Museu de Ciències Naturals de Barcelona, Laboratori de Natura, Col•lecció d’artròpodes. Passeig Picasso, s/n. E-08003 Barcelona, ESPAÑA Hamza Habbaz Laboratory of Ecology and Environment, Faculty of Sciences Ben M'sik, Hassan II University in Casablanca, Av. Cdt Driss El Harti, BP 7955, Sidi Othman, 20000 Casablanca, Morocco. Latifa Rohi Laboratory of Ecology and Environment, Faculty of Sciences Ben M'sik, Hassan II University in Casablanca, Av. Cdt Driss El Harti, BP 7955, Sidi Othman, 20000 Casablanca, Morocco. Journal Article 2024 12 03 Abstract The cork oak forest of Larache, a vital part of Morocco Atlantic coastal cork oak woodlands, plays a crucial role in supporting local ecosystems and human societies. However, it is increasingly threatened by intensive agriculture and other anthropogenic pressures, resulting in habitat loss for insects, including beetle communities. This study aimed to establish a comprehensive inventory of beetles in the cork oak forest of Larache over two consecutive years (2021 and 2022) by examining beetles associated with different vegetative landscapes using various trapping techniques (pitfall and pan traps) and direct surveys. The results revealed 180 species from 37 families, including 9 endemic species, 33 species newly recorded in Morocco, 13 saproxylic species and 10 species listed on the Red List (7 saproxylic and 3 coprophagous species). This diversity underscores the ecological importance of the cork oak forest of Larache and highlights the urgent need for conservation measures and the promotion of suitable habitats to protect these insect communities. جنگل بلوط‌پنبه لاراش، که بخش حیاتی از جنگل‌های بلوط‌پنبه سواحل اقیانوس اطلس در مراکش است، نقش حیاتی در حمایت از اکوسیستم‌های محلی و جوامع انسانی ایفا می‌کند. با این حال، این جنگل به‌طور فزاینده‌ای در معرض چالش هایی چون خطرکشاورزی فشرده و دیگر دست‌اندازی های بشر قرار دارد که منجر به نابودی زیستگاه‌های حشرات از جمله جوامع سوسک‌ها شده است. هدف از این مطالعه، تهیه فهرستی جامع از سخت‌بالپوشان در جنگل بلوط‌پنبه‌ لاراش در طی دو سال متوالی (2021 و 2022) بود که از طریق بررسی سوسک‌های مرتبط با چشم‌اندازهای گیاهی مختلف با استفاده از تکنیک‌های مختلف تله‌گذاری (تله‌های گودال و تله‌های کاسه‌ای) و بررسی‌های مستقیم انجام شد. نتایج نشان از حضور 180 گونه سوسک متعلق به 37 خانواده داشت که شامل 9 گونه بومی، 33 گونه که به تازگی در مراکش ثبت شده اند، 13 گونه سابروکسیلیک و 10 گونه فهرست‌شده در فهرست سرخ شامل هفت گونه خشک‌دارزی ( ساپروکسیلیک) و سه گونه سرگین خوار (کوپروفاگوس) هستند. این تنوع، اهمیت اکولوژیک جنگل بلوط‌پنبه‌ لاراش را نشان می‌دهد و نیاز فوری به اعمال روش‌های حفاظتی و تقویت زیستگاه‌های مناسب برای حفاظت از این جوامع حشرات را برجسته می‌کند.

https://jesi.areeo.ac.ir/article_133227_69e69e5bb831dadc0e02cb82898515f3.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 45 2 2025 04 15 Some Records of grasshoppers (Pyrgomorphidae, Tetrigidae , Dericorythidae, Acrididae) of Baluchistan housed at National Insect Museum, Pakistan برخی سوابق ملخ های (Pyrgomorphidae، Tetrigidae، Dericorythidae، Acrididae) بلوچستان، موجود در موزه ملی حشرات پاکستان 227 246 133259 10.22034/jesi.45.2.4 EN Waheed Ali Panhwar Department of Zoology , University of Sindh Jamshoro, Pakistan Ahmed Zia National Insect Museum, National Agriculture Research Centre, Islamabad, Pakistan Anjum Shehzad National Insect Museum, National Agriculture Research Centre, Islamabad, Pakistan Shahrukh Soomro Department of Zoology, Shah Abdul Latif University Khairpur, Pakistan Muhammad Inam Department of Zoology, Abdul Wali Khan University, Mardan Pakistan Noor Ahmed Noonari Department of Zoology, Shah Abdul Latif University Khairpur, Pakistan Journal Article 2024 12 03 Grasshoppers recorded before and after partition of Pakistan that are housed at National Insect Museum, Islamabad were examined during the present study. The examined material has never been published, especially grasshoppers group from this museum. A record of 24 species and subspecies, 21 genera falling in the 04 families’ i-e: Pyrgomorphidae, Tetrigidae, Dericorythidae, and Acrididae from only Baluchistan province has been presented in this paper. Some of the specimens were unidentified and some found with old names are identified with their valid species or subspecies names. The species Tenuitarsus angustus (Blanchard, 1836), Dericorys annulata (Fieber, 1853), Gonista rotundata Uvarov, 1933, Pyrgodera armata (Fischer von Waldheim, 1820) and Tropidopola longicornis syrica (Walker, 1871) are first time recorded from Baluchistan Pakistan. Pyrgodera armata (Fischer von Waldheim, 1820) is first time recorded from Pakistan making an addition to the list of grasshoppers of Pakistan. Many species distribution has been extended to new localities of Baluchistan Province of Pakistan. در این مطالعه، ملخ های ثبت شده قبل و بعد از تجزیه پاکستان که در موزه ملی حشرات اسلام آباد نگهداری می شوند مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات نمونه های این موزه به ویژه راسته راست‌بالان هرگز منتشر نشده است. تعداد 24 گونه و زیرگونه، 21 جنس در چهار خانواده Pyrgomorphidae، Tetrigidae، Dericorythidae و Acrididae از استان بلوچستان در این مقاله ارائه شده است. برخی از نمونه‌ها ناشناس بودند و برخی با نام‌های قدیمی با گونه‌ها یا زیرگونه‌های معتبر خود شناسایی شدند. گونه های Tenuitarsus angustus (Blanchard, 1836)، Dericorys annulata (Fieber, 1853) ، Gonista rotundata Uvarov, 1933،Pyrgodera armata (Fischer von Waldheim, 1820) ، و Tropidopola longicornis syrica (Walker, 1871)، برای اولین بار از بلوچستان پاکستان گزارش می‌شوند. Pyrgodera armata (Fischer von Waldheim, 1820) برای اولین بار از پاکستان ثبت شده است و به فهرست ملخ های پاکستان اضافه می شود. اطلاعات پراکنش بسیاری از گونه ها نیز در این تحقیق ارایه شده است. است.

https://jesi.areeo.ac.ir/article_133259_ee0c00572adfd0e82495830a627cdc6f.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 45 2 2025 04 01 Description of two new species of the genus Potamanthellus Lestage, 1931 (Ephemeroptera: Neoephemeridae) from India توصیف دو گونه جدید از جنس Potamanthellus Lestage 1931 (Ephemeroptera: Neoephemeridae)، از هند 247 265 133023 10.22034/jesi.45.2.5 EN Malaisamy Vasanth Research Associate Thangavel Kubendran Miscellaneous Insect Order Section, Zoological Survey of India, Prani Vigyan Bhawan, M- Block, New Alipore, Kolkata- 700 053, West Bengal, India 0000-0003-2117-9938 Kumarapuram Subramanian Southern Regional Centre, Zoological Survey of India, Santhome High Road, Chennai-600 028, Tamil Nadu, India Journal Article 2024 11 15 Two new species of the genus Potamanthellus Lestage viz., P. diversprimus sp. nov. and P. sineiugis sp. nov., were collected from the Eastern and Western Himalayan regions of India. This represents the first record of the family from these biogeographic regions. The two new species are described herein based on the larval stage from our recent exploration of mayflies in the streams and rivers of the Eastern and Western Himalayas of India. دو گونه جدید از جنس Potamanthellus Lestage شامل P. diversprimus sp nov. و P. sineiugis sp nov.، از مناطق شرقی و غربی هیمالیای هند جمع آوری شدند. این اولین گزارش ثبت خانواده Neoephemeridae از این مناطق جغرافیایی است. در اینجا دو گونه جدید حاصل بررسی در این تحقیق روی یک روزه‌های نهرها و رودخانه‌های هیمالیای شرقی و غربی هند بر اساس مرحله لاروی توصیف شده‌اند.

https://jesi.areeo.ac.ir/article_133023_32428bea208e342210b5037cbe9e9491.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 45 2 2025 04 01 Biodiversity of noctuid moths (Lepidoptera: Noctuidae) in the Ark Protected Area, East Iran تنوع زیستی شب پره های خانواده Noctuidae در منطقه حفاظت شده آرک، شرق ایران 267 284 133060 10.22034/jesi.45.2.6 EN Mohammad Mahdi Rabieh Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, University of Birjand, Birjand, Iran Moslem Rostampour Department of Rangeland and Watershed Management, Faculty of Natural Resources and Environment, University of Birjand, Birjand, Iran Journal Article 2024 11 24 Determination of the insect biodiversity in protected areas is very important for effective conservation and ecosystem management. The present study was carried out to investigate distribution and diversity of noctuid moths in mountainous and plain regions in the Ark Protected Area, eastern Iran, on the sites with very diverse altitudinal gradients and different environmental conditions. Samplings were carried out during spring and summer of 2023 and 2024. Three sampling site were chosen from areas composed of plains and mountains in Ark Protected Area in the province of Khorasan-e Jonoubi, Iran. Samplings were carried out at selected sites using light traps. Biodiversity was analyzed using non-parametric and parametric methods. A total of 1948 specimens belonging to 56 species of Noctuid moths were caught in the study areas. Dysmilichia bicyclica comprising 20.7% of the fauna proved to be the most dominant Noctuid species of the area. Analysis of species dominance categories reveals that most noctuid species (66.1%) have subrare dominance in this region. Results indicate that biodiversity indices differed significantly between plain and mountainous areas. Mountainous regions were more species-rich (Menhinick index: 1.86 and 1.68) and abundant while plains were more species-even (Buzas & Gibson index: 0.75 and 0.65) and dominated by some species. Differences in both species richness, evenness, and dominance, between plains and mountains, underline the need for habitat-specified conservation actions to preserve moth communities. Also, our findings point out the crucial implementation of conservation in this area, as it is a habitat for many subrare moth species. تعیین تنوع زیستی حشرات در مناطق حفاظت شده برای حفاظت موثر و مدیریت اکوسیستم بسیار مهم است. مطالعه حاضر به منظور بررسی پراکنش و تنوع شب پره های خانواده Noctuidae در مناطق کوهستانی و دشتی منطقه حفاظت شده آرک در شرق ایران انجام شد. نمونه برداری در بهار و تابستان سال های 1402 و 1403 انجام شد. سه محل نمونه برداری از مناطق دارای دشت و کوهستان انتخاب شد. نمونه برداری در مکان های انتخابی با استفاده از تله های نوری انجام شد. در مجموع 1948 نمونه متعلق به 56 گونه شب پره در مناطق مورد مطالعه جمع آوری شد.گونه Dysmilichia bicyclica به میزان 7/20 درصد از فون شب پره های این خانواده را شامل شده و به عنوان غالب ترین گونه Noctuidae در منطقه تشخیص داده شد. تجزیه و تحلیل نوع غالبیت گونه‌ها نشان می‌دهد که بیشتر گونه‌های این خانواده (1/66 درصد) در این منطقه بسیار نادر (subrare) هستند. نتایج نشان می دهد که شاخص های تنوع زیستی بین مناطق دشتی و کوهستانی تفاوت معنی داری دارد. مناطق کوهستانی غنای‌ گونه‌ای (شاخص :Menhinick 86/1 و 68/1) و فراوانی بیشتر بودند، در حالی که دشت‌ها دارای یکنواختی (شاخص Buzas & Gibson: 75/0، 0.65) بیشتر و غالبیت برخی گونه‌ها بودند. تفاوت در غنای گونه ای، یکنواختی و غالبیت بین دشت و کوهستان بر نیاز به اقدامات حفاظتی خاص زیستگاه برای حفظ جوامع بالپولکداران تأکید می کند. همچنین، براساس یافته های این تحقیق، این منطقه زیستگاه گونه‌های شب پره بسیار نادر زیادی است و اجرای اقدامات حفاظتی در این منطقه اهمیت زیادی دارد.

https://jesi.areeo.ac.ir/article_133060_71f721af201f5f588c7c07e402e0e1be.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 45 2 2025 04 01 Molecular Characterization of Leishmania Species Infecting Sandflies in the Centre of Iran بررسی خصوصیات مولکولی گونه لیشمانیا آلوده کننده پشه خاکی در مرکز ایران 285 294 133339 10.22034/jesi.45.2.7 EN Abdolhossein Dalimi Department of Parasitology and Medical Entomology, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran 0000-0001-5591-5513 Mohsen Akbarian Department of Parasitology and Medical Entomology, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran Journal Article 2024 12 21 Cutaneous leishmaniasis, a zoonotic disease caused by protozoan Leishmania, is prevalent worldwide, including Iran. This study aimed to assess the sandfly species composition and their Leishmania infection in the Kavirat district of Aran and Bidgol County (Isfahan Province). Sandflies were trapped using sticky traps once every two weeks from March to October 2020. In each district, 3 residential houses were chosen, with 30 indoor and 30 outdoor sticky traps placed near rodent colonies within a 300-meter radius of the last house. Specimens were identified using standard keys, and the sandfly bodies were examined for Leishmania using PCR and sequencing techniques. A total of 2050 sandflies were captured, with 774 (58.14%) Phlebotomus and 1276 (43.96%) Sergentomyia identified. Leishmania major and L. turanica were each detected in a single sandfly, marking the first record of L. turanica in Aran and Bidgol County. The predominant sandfly species was identified as Ph. papatasi. Ph. papatasi activity was observed from May to October. To combat cutaneous leishmaniasis effectively, particularly during July to August, the implementation of a robust health program is imperative. لیشمانیوز جلدی، یک بیماری مشترک بین انسان و دام است که توسط تک یاخته لیشمانیا ایجاد می شود و در سراسر جهان از جمله ایران شایع است. این مطالعه با هدف بررسی ترکیب گونه پشه خاکی و آلودگی آن به لیشمانیا در منطقه کویرات شهرستان آران و بیدگل (استان اصفهان) انجام شد. پشه خاکی ها از مارس تا اکتبر 2020 هر دو هفته یکبار با استفاده از تله های چسبنده به دام افتادند. در هر منطقه، 3 خانه مسکونی انتخاب شد که 30 تله چسبنده داخلی و 30 تله چسبنده در فضای باز در نزدیکی کلنی های جوندگان در شعاع 300 متری آخرین خانه قرار گرفتند. نمونه های پشه با استفاده از کلیدهای استاندارد شناسایی شدند و اجسام پشه خاکی برای لیشمانیا با استفاده از روش PCR و توالی یابی مورد بررسی قرار گرفتند. در مجموع 2050 پشه خاکی صید شد که 774 (58.14%) Phlebotomus (43.96%) Sergentomyia و 1276 (43.96%) Sergentomyia شناسایی شد. Leishmania major و L. turanica هر کدام در یک پشه خاکی شناسایی شدند. L. turanica برای اولین بار از شهرستان آران و بیدگل گزارش می شود. گونه غالب پشه خاکی Phlebotomus papatasi شناسایی شد. فعالیت گونه Ph. papatasi از ماه می تا اکتبر بوده است. برای مبارزه موثر با لیشمانیوز جلدی، به ویژه در طی ماه های ژوئیه تا آگوست، اجرای یک برنامه بهداشتی قوی ضروری است

https://jesi.areeo.ac.ir/article_133339_3f66ed7da968b1c91e72a7511e3983c8.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 45 2 2025 04 01 New record of of Baetis (Tenuibaetis) panhai Suttinun, Gattolliat & Boonsoong, 2022 (Ephemeroptera: Baetidae) from the southern Western Ghats, India گزارش جدید Baetis (Tenuibaetis) panhai Suttinun, Gattolliat & Boonsoong, 2022 (Ephemeroptera: Baetidae) از جنوب غربی گات، هند 295 301 133260 10.22034/jesi.45.2.8 EN Thambiratnam Sivaruban PG& Research Department of Zoology, The American College, Madurai-625002, India Pandiarajan Srinivasan PG& Research Department of Zoology, The American College, Madurai-625002, India Sivaruban Barathy Department of Zoology, Fatima College, Madurai-625018, India Rajasekaran Isack PG& Research Department of Zoology, The American College, Madurai-625002, India Journal Article 2024 07 26 Baetis (Tenuibaetis) panhai Suttinun, Gattolliat & Boonsoong, 2022, originally documented solely in Thailand, has now been identified for the first time in the Tamil Nadu region of the Southern Western Ghats, India. Prior discrepancies in the description of Tenuibaetis frequentus Müller-Liebenau & Hubbard, 1985 including larval features such as the presence of hindwing pads, tergalius I and IV ratio, and the number of marginal spines in the paraproct, resulted in misidentification, with the species erroneously categorized as Tenuibaetis frequentus in Tamil Nadu until 2023. This comprehensive study involved a re-examination of Baetis (T.) panhai, leading to the accurate determination of its population in Tamil Nadu. Detailed larval characters of Baetis (T.) panhai were provided together with discussion about its taxonomic status and related taxa. گونه Baetis (Tenuibaetis) panhai Suttinun, Gattolliat & Boonsoong, 2022، که پیشتر تنها در تایلند گزارش شده بود، اکنون برای اولین بار در منطقه تامیل نادو در جنوب غربی گات، هند شناسایی شده است. اشتباهات پیشین در توصیفTenuibaetis frequentus Müller-Liebenau & Hubbard, 1985 از جمله ویژگی های لاروی مانند وجود پدهای بال عقبی، نسبت ترگالیوس I و IV، و تعداد خارهای حاشیه ای در paraproct، باعث شده بود که تا سال 2023 گونه panhai ، به عنوان Tenuibaetis frequentus شناسایی شود. این مطالعه جامع شامل بررسی مجدد Baetis (T.) panhai بود که منجر به شناسایی دقیق جمعیت آن در تامیل نادو گدید. این مقاله شامل توصیف دقیق مشخصات لاروی Baetis (T.) panhai همراه با بحث در مورد وضعیت طبقه‌بندی آن و گونه‌های مرتبط است.

https://jesi.areeo.ac.ir/article_133260_d5372ad1f1d9138427ccb972183617be.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 45 2 2025 04 01 Revision and identification key of cryptostigmatic mites of the family Galumnidae (Acari: Oribatida) in Iran, with a new record of the genus Cryptogalumna بازنگری و کلید شناسایی کنه‌های نهان استیگمای خانوادة Galumnidae (Acari: Oribatida) در ایران، به همراه گزارش جدید جنس Cryptogalumna 303 316 132183 10.22034/jesi.45.2.9 EN Mohammadali Akrami Department of Plant Protection, School of Agriculture, Shiraz University, Shiraz, Iran 0000-0002-7561-9508 Journal Article 2024 09 11 Oribatid mites of the Galumnidae family (Acari: Oribatida) are among the mites that are found abundantly in different habitats, especially in the soil, and with their high species diversity and special biological characteristics, they play an important role in the decomposition of organic materials and ecosystem food chains. In this paper, the oribatid mite of the Galumnidae family of Iran has been revised. The examined samples belong to a period of thirty-two years from 1991 to 2023, from different regions of Iran, and almost all of them are kept in the Acarological collection of the Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, Shiraz University, Iran. The examined samples are about 1000 individual mites are kept in the form of microscopic slides. In this review, 28 species of mites of this family belonging to nine genera including Acrogalumna, Allogalumna, Cryptogalumna, Galumna, Leptogalumna, Pergalumna, Psammogalumna, Pilogalumna and Trichogalumna from different parts of Iran were introduced and a key to identify the genera and species was presented. The genus Cryptogalumna is reported for the first time from Iran. In this paper, the role and importance of Galumnidae family in nature is also briefly mentioned. کنه‌های اُریباتید خانواده Galumnidae (Acari: Oribatida) از جمله کنه‌هایی هستند که در زیستگاه‌های مختلف، به ویژه خاک به وفور یافت شده و با تنوّع گونه‌ای بالا و ویژگی‌های خاص زیستی خود نقش مهمی در تجزیه مواد آلی و زنجیره‌های غذایی اکوسیستم ایفا می‌کنند. در این مقاله فون کنه‌های اُریباتید خانوادة Galumnidae ایران مورد بازنگری قرار گرفته است. نمونه‌های مورد بررسی متعلق به یک دورة سی‌ و دو ساله از سال 1370 تا 1402 از مناطق مختلف ایران هستند که تقریباً همگی آنها در مجموعة کنه‌شناسی بخش گیاهپزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز نگهداری می‌شوند. نمونه‌های بررسی شده در حدود 1000 عدد کنه به صورت اسلاید میکروسکوپی نگهداری می‌شوند. در این بررسی تعداد 28 گونه از کنه‌های این خانواده متعلق به نُه جنس Acrogalumna، Allogalumna، Cryptogalumna،Galumna ، Leptogalumna ،Pergalumna ، Psammogalumna،Pilogalumna وTrichogalumna از نقاط مختلف ایران معرفی و کلیدی برای شناسایی جنس‌ها و گونه‌ها ارائه شده است. جنس Cryptogalumna برای نخستین بار از ایران گزارش می‌شود. در مقالة حاضر به نقش و اهمیت کنه‌های خانوادة Galumnidae در طبیعت نیز به طور مختصر اشاره شده است.

https://jesi.areeo.ac.ir/article_132183_e6e8c639a3b6b2cd74739041f39c5733.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 45 2 2025 04 01 Biology of the Altica viridula (Coleoptera: Chrysomelidae), an important pest of the Carpinus orientalis (Fagales: Betulaceae) in Mazandaran province زیست‌شناسی سوسک برگخوار لور Altica viridula (Col.: Chrysomelidae)، آفت مهم درخت لور Carpinus orientalis (Fagales: Betulaceae) در استان مازندران 317 326 133372 10.22034/jesi.45.2.10 EN Ebrahim Zarghani Nowshahr Natural Resources Research Station, Research Institute of Forests and Rangelands, Agricultural Research Education and Extension Organization (AREEO), Nowshahr, Iran Mohammad Ebrahim Farashiani Research Institute of Forests and Rangelands, Agricultural Research Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, Iran Journal Article 2024 06 15 Through regular monitoring of the forests of Mazandaran province from 2022 to 2024, a destructive leaf-feeding beetle, Altica viridula Weise, was collected on oriental hornbeam (Carpinus orientalis Mill.) from the forests of Marzanabad and Royan in Mazandaran province. We studied the Cerambycid life cycle and biology in field and laboratory conditions. The results showed that the emergence of overwintering insects in nature begins in late April and peaks in mid-May. Overwintering adults were transferred to the laboratory and reared on fresh oriental hornbeam leaves. The experimental conditions included 14:10 L.D, 25±1 °C and 72±15% R.H. Studies in the laboratory were conducted based on a completely randomized design in 20 replications, and each rearing container (containing a pair of male and female) was considered a replicate. Fresh leaves were provided to larvae and adults every four days. In the laboratory, information related to the pest''''s biology was accurately recorded every day. The average length of the pre-oviposition period was 4.8±1.03 days; the average oviposition period was 6.1±0.8 days; the average number of eggs laid was 25.33±10.42; the embryonic period was 7.4±1.1 days, and the egg hatching rate was 91.1±2.18. The average lifespan of male and female was 86.2±5.08 and 86.5±4.90 days, respectively. This pest has three larval instars, and adults emerge from the pupa after six days, producing two complete generations in the laboratory. Field studies were conducted in the Marzanabad forest on Carpinus orientalis trees based on a completely randomized design with 30 replications. Each tree branch with a pair of adults was enclosed with netting and considered a replicate. To determine the mating and egg-laying time of the adults, sampling was done every four days in mid-April and then once a week to check other stages of the pest''''s life. The average pre-oviposition period is 6.7±1.3 days, the average oviposition period is 7.01±1.2 days, the average number of eggs laid is 19.5±6.44, the average embryonic period is 8.2±0.9 days, and the lifespan of male and female insects were 61.2±4.25 and 62.45±3.37, respectively. In conclusion, due to the single generation in nature and the compatibility of biological stages in the laboratory, this pest can be monitored in other areas of Hyrcanian forests where there is a host of this pest and prevent its possible outbreak. با پایش منظم جنگل‌های استان مازندران طی سال‌های 1401 تا 1403، از روی درخت لور Carpinus orientalis Mill. که در ارتفاعات میان‌بند جنگلهای استان‌های سمنان، گلستان، مازندران، گیلان، اردبیل و آذربایجان‌شرقی پراکنش دارد آفت مهم برگخوار کک لور Altica viridula Weise از جنگلهای مرزن‌آباد و رویان استان مازندران جمع‌آوری شد و مراحل زندگی و زیست‌شناسی در شرایط صحرایی و آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد زمان ظهور حشرات نسل زمستان‌گذران در طبیعت از اواخر فروردین و اوج ظهور اواسط اردیبهشت می‌باشد. سوسک‌های بالغ زمستان‌گذران به آزمایشگاه منتقل و روی برگ‌های تازه درخت لور پرورش داده شدند. شرایط آزمایش، شرایط معمولی اتاق شامل دوره نوری 13 ساعت روشنایی ، 11 ساعت تاریکی، دمای 1±25 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 15±5/72 درصد بود. مطالعات در آزمایشگاه بر پایه طرح کاملاً تصادفی در 20 تکرار انجام شد و هر ظرف پرورش (حاوی یک جفت حشره کامل نر و ماده) به عنوان یک تکرار در نظر گرفته شد. هر چهار روز یک بار برگ تازه در اختیار لاروها و حشرات کامل قرار گرفت. در آزمایشگاه هر روز اطلاعات مرتبط با زیست‌شناسی آفت به‌طور دقیق ثبت شد. متوسط طول دوره قبل از تخمگذاری 03/1±8/4 روز، متوسط طول دوره‌ تخم‌گذاری 8/0±1/6 روز، میانگین تعداد تخم گذاشته شده 42/10±33/25 عدد، طول دوره‌ جنینی 1/1±4/7 روز و درصد تخم‌های تفریخ شده 18/2±1/91 و میانگین طول عمر حشرات نر و ماده به ترتیب 08/5±2/86 و 90/4±5/86 بود. این آفت تعداد سه سن لاروی دارد و حشرات بالغ بعد از میانگین شش روز از شفیره خارج شدند. در آزمایشگاه دو نسل کامل ایجاد کرد. مطالعات در صحرا در جنگل مرزن‌آباد و روی درختان لور بر پایه طرح کاملاً تصادفی در 30 تکرار انجام شد و هر شاخه درخت محصور شده با یک جفت حشره بالغ به وسیله توری به عنوان یک تکرار در نظر گرفته شد. نمونه‌برداری به‌منظور تعیین زمان جفتگیری و تخم‌گذاری سوسک بالغ، در نیمه دوم فروردین هر 4 روز یک‌بار با تور حشره‌گیری و آسپیراتور انجام شد و در ادامه هر هفته یک بار برای بررسی سایر مراحل زندگی آفت، صورت گرفت. متوسّط دوره قبل از تخمگذاری 3/1±7/6 روز، میانگین طول دوره‌ تخم‌گذاری 2/1±01/7 روز، میانگین تعداد تخم گذاشته 44/6±5/19 عدد، میانگین دوره‌ جنینی 9/0±2/8 روز و طول عمر حشرات نر و ماده به ترتیب 25/4±2/61 و 37/3±45/62 بود. در نتیجه، با توجه به تک نسلی بودن این آفت در طبیعت و همخوان بودن مراحل زیست‌شناسی در پرورش آزمایشگاهی، می‌توان این آفت را در سایر مناطق جنگلهای هیرکانی که میزبان آن وجود دارد رصد کرد و از طغیان احتمالی آن جلوگیری کرد.

https://jesi.areeo.ac.ir/article_133372_55835fb5cd5d5bf9cbdd6d06ca935b7b.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 45 2 2025 05 02 Comparison of the Effects of Various Low Carbon Footprint Diets on the Growth Parameters of Yellow Mealworm (Tenebrio molitor Linnaeus) (Col. Tenebrionidae) as a Climate-Friendly Protein Source مقایسه رژیم های مختلف غذایی با حداقل ردپای کربن بر شاخصه های رشدی سوسک زرد آرد Tenebrio molitor (Col. Tenebrionidae) به عنوان منبع پروتئینی دوستدار اقلیم 327 339 133409 10.22034/jesi.45.2.11 EN Narges Chenarian Nakhaei Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran Kamal Ahmadi Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran Mahdieh Asadi Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran 0000-0002-3038-8486 Journal Article 2024 09 25 This study investigated the use of food waste as a dietary source for the larvae of the yellow mealworm beetle (Tenebrio molitor L.). The main objective was to optimize the use of food waste to reduce food waste and carbon footprint. The experimental results showed that the larvae in the treatment of a mixture of lemon peel and wheat bran (LS) had the highest survival rate (SR) with an average (93.33% ± 1.49%). In contrast, the treatment with pistachio hull (P) had the lowest survival rate, with an average (1.67% ± 0.75%). In terms of weight gain (WG), the highest value was recorded for the control treatment with wheat bran (S), with an average (1.43 ± 0.10) grams, followed by the treatment of a mixture of student restaurant waste and wheat bran (GS), with an average (1.22 ± 0.11) grams. Additionally, the highest specific growth rate (SGR) was observed in the control treatment (S), with an average (8.25% ± 0.63%), followed by GS with an average (8.19% ± 0.14%). These two treatments did not show a significant difference from each other but showed significant differences compared to other treatments, except for the LS treatment. The highest feed conversion ratio (FCR) was recorded for the pistachio hull and wheat bran mixture (PS) with an average (50.58 ± 7.81) grams, while the lowest value was found in the GS treatment with an average (3.64 ± 0.34) grams. Furthermore, the protein efficiency ratio (PER) and lipid efficiency ratio (LER) were favorable in the control (S), LS, and GS treatments. The results indicated that wheat bran, wheat bran mixed with lemon peel, and wheat bran mixed with student restaurant waste are suitable options for yellow mealworm beetle farming due to their optimal performance across all indicators. این مطالعه به بررسی استفاده از ضایعات غذایی به‌عنوان جیره غذایی لارو سوسک زرد آرد پرداخته است. هدف اصلی، بهره‌برداری بهینه از پسماندهای برای کاهش هدررفت مواد غذایی و کاهش رد پای کربن بود. نتایج آزمایش نشان داد که لارو حشره در تیمار مخلوط پوست لیموترش و سبوس (LS) با میانگین (%49/1 ± 33/93) بیشترین درصد بقا (SR)را داشت، در حالی که تیمار پوست خارجی میوه پسته (P)با میانگین (%75/0 ± 67/1) کمترین درصد بقا را به خود اختصاص داد. در بررسی افزایش وزن(WG) ، بیشترین مقدار مربوط به تیمار شاهد سبوس (S)با میانگین (1/0 ± 43/1) گرم بود و پس از آن تیمار مخلوط غذای رستوران دانشجویی و سبوس (GS) با میانگین (11/0 ± 22/1) گرم قرار گرفت. همچنین، بالاترین درصد نرخ رشد ویژه (SGR)در تیمار شاهد (S)با میانگین (%63/0 ± 25/8) و پس از آن در تیمار GS با میانگین (%14/0 ± 19/8) مشاهده شد. این دو تیمار با یکدیگر اختلاف معنی‌داری نداشتند اما با سایر تیمارها، به جز تیمار LS، تفاوت معنی‌داری نشان دادند. بیشترین ضریب تبدیل غذایی(FCR) در تیمار مخلوط پوست پسته و سبوس(PS) با میانگین (81/7 ± 58/50) گرم و کمترین مقدار در تیمار GS با میانگین (34/0 ± 64/3) گرم ثبت شد. همچنین، کارایی مصرف پروتئین (PER)و چربی (LER) در تیمارهای شاهد (S)، LS وGS در شرایط مطلوب قرار داشت. نتایج نشان داد که تیمارهای سبوس، سبوس همراه با تفاله لیموترش، و سبوس همراه با ضایعات سلف‌سرویس دانشجویی، به‌دلیل عملکرد مطلوب در تمامی شاخص‌ها، گزینه‌های مناسبی برای پرورش سوسک زرد آرد هستند.

https://jesi.areeo.ac.ir/article_133409_608b50db45d1a1222df141bbe5138f33.pdf

Entomological Society of Iran Journal of Entomological Society of Iran 0259-9996 45 2 2025 04 01 Report on the damage of three insect species on commercial thornless blackberry (Rubus sp.) in Guilan Province گزارش خسارت سه گونه حشره روی تمشک سیاه بی‌خار تجاری (Rubus sp.) در استان گیلان 341 347 133276 10.22034/jesi.45.2.12 EN Reza Hosseini Department of Plant protection, Faculty of Agricultural Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran Journal Article 2024 10 12 Farmers in the northern provinces of Iran have recently welcomed thornless blackberry plants. Damaging insect pests of thornless blackberry plants were collected during spring and summer of 2022-2023 in Rasht, Guilan province, Iran. The collected specimens were transferred to the laboratory and identified using taxonomic keys, with the accuracy of the identifications confirmed by the relevant taxonomists. The damage caused by these pests was observed on the fruits, leaves and terminal buds of the stems. Nymphs and adult stages of Peribalus (Peribalus) strictus strictus (Fabricius, 1803) caused the fruits to dry up by feeding on them, Cladius (Priophorus) brullei (Dahlbom, 1835) sawfly larvae fed on blackberry leaves and Dysgonia algira (Linnaeus, 1767) moth larvae damaged the blackberry plants by feeding on the terminal buds of the stems. Notably, Peribalus (Peribalus) strictus strictus (Fabricius, 1803) is reported for the first time from Guilan province. Since these insects may cause significant economic damage in the future, it is essential to conduct further research on them. تمشک سیاه بی‌خار اخیراً در استان‌های شمالی کشور مورد استقبال کشاورزان قرار گرفته است. در بهار و تابستان سال‌های 1401-1402 از حشرات خسارتزای گیاه تمشک سیاه بی‌خار در شهر رشت (استان گیلان) نمونه‌برداری به عمل آمد. نمونه‌ها پس از انتقال به آزمایشگاه با استفاده از کلیدهای تاکسونومیک مورد شناسایی قرار گرفته و سپس صحت شناسایی‌ها توسط متخصصین مربوطه تأیید شد. خسارت این آفات روی گیاه تمشک سیاه بی‌خار روی میوه‌ها، برگ‌ها و جوانه انتهایی ساقه‌ها مشاهده شد. پوره‌ها و حشرات بالغ سن Peribalus (Peribalus) strictus strictus (Fabricius, 1803) با تغذیه از میوه تمشک سبب خشکیدگی میوه‌ها شده، لاروهای زنبور Cladius (Priophorus) brullei (Dahlbom, 1835) از برگ‌های تمشک تغذیه نموده و لاروهای شب‌پره Dysgonia algira (Linnaeus, 1767) با تغذیه از جوانه انتهایی ساقه‌ها سبب خسارت به گیاه تمشک می‌شوند. گونه Peribalus (Peribalus) strictus strictus (Fabricius, 1803) برای اولین بار از استان گیلان گزارش می‌شود. از آنجاکه ممکن است این حشرات در آینده خسارت اقتصادی قابل توجهی ایجاد کنند، لازم است در خصوص آنها بررسی ‌های بیشتری انجام گردد.

https://jesi.areeo.ac.ir/article_133276_22c3ecf5339460dc7b996236fb43ca71.pdf