1
گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2
گروه گیاهپزشکی، واحد تاکستان، دانشگاه آزاد اسلامی، تاکستان، ایران
10.22034/jesi.46.4.9
چکیده
چکیده: لاروهای سوسک سوپرورم(Zophobas morio) ارزش غذایی بالایی دارند، اما هزینه جیره رایج مانعی برای تولید انبوه است. این پژوهش با هدف کاهش هزینه تولید از طریق جایگزینی جیره رایج با پسماندهای ارزان تفاله گوجهفرنگی و ویناس ذرت انجام شد. پنج جیره غذایی شامل جیره رایج (شاهد) و چهار تیمار بر پایه پسماندها :T1 ۵۰٪ سبوس برنج + ۵۰٪ تفاله گوجهفرنگی؛ :T2 ۵۰٪ سبوس گندم + ۵۰٪ تفاله گوجهفرنگی؛:T3 ۱۰۰٪ تفاله گوجهفرنگی و :T4 ۸۰٪ تفاله گوجهفرنگی + ۲۰٪ ویناس ذرت، روی لاروهای سنین ۳ تا ۵ بررسی شدند. شاخصهای رشد، ترکیب لاشه و مراحل رشد بهتفکیک جنسیت ارزیابی گردید. تیمار T2 بهترین عملکرد را با بالاترین وزن لارو سن آخر نرها 818/0 گرم و مادهها 808/0 گرم (در مقایسه با شاهد: 817/0 و 725/0 گرم) ، بهترین ضریب تبدیل غذایی (07/6) و کوتاهترین دوره رشد را نشان داد و کاملاً با جیره شاهد رقابت کرد. محتوای پروتئین لاروها در تمامی تیمارها بالا و در محدوده ۵۵/۶۳–16/59 درصد باقی ماند، در حالیکه جیرههای با فیبر بالا (T3 و T4) منجر به کاهش معنیدار چربی لاشه تا 59/22 درصد(در مقایسه با 63/38 درصد در شاهد) شدند. بررسی تفکیک جنسی نشان داد مادهها زودتر از نرها به حشره کامل تبدیل میشوند (۱۸/۵۳ روز در مقابل ۲۰/۷۱ روز در شاهد). نرخ زندهمانی در تمام تیمارها بالای ۸۹٪ بود. جایگزینی جیره رایج با پسماندها، بهویژه تیمار T2، ضمن حفظ عملکرد زیستی و ارزش غذایی، هزینه تولید را بهطور چشمگیری کاهش میدهد و راهکاری پایدار برای مدیریت پسماندهای آلی و تولید صنعتی پروتئین حشرات ارائه میکند.
ارسال نظر در مورد این مقاله