Document Type : Short communication, English
Authors
1 Food and Beverages Safety Research Center, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran
2 Public Health Department, Médecins Sans Frontières (MSF), OCA, Amsterdam, Netherlands
3 Leeds Community Healthcare NHS Trust, United Kingdom
4 Cellular and Molecular Research Center, Cellular and Molecular Medicine Research Institute, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran
Abstract
Graphical Abstract
Keywords
Main Subjects
Article Title [Persian]
Author [Persian]
مهاجرت گسترده از روستاها به شهرها و افزایش تقاضا برای مسکن، به احداث ساختمانهای بیکیفیت و ناتمام دامن زده است. این سازهها، شامل آسمانخراشهای اسکلتی، ویلاهای متروکه و پروژههای ساختمانی تعطیلشده، جایگاههای اکولوژیکی ناخواستهای برای حیات وحش همزیست با انسان و انگلهای آنها فراهم میآورند. از مهمترین این انگلها کنه نرم از جنس آرگاس است که در حفرههای محافظتنشده این بناها لانهگزینی کرده و عمدتاً از پرندگانی چون کبوترهای وحشی تغذیه میکند. اما هنگامی که پرندگان در نتیجه تأخیرهای طولانی در فرآیند ساختوساز، آشیانههای خود را رها میکنند، کنهها وارد مرحله خاموشی و گرسنگی میشوند و سالها در زیرساختهای ساختمانی زنده میمانند. پس از اتمام پروژه و آغاز سکونت انسان، این کنههای گرسنه مجدداً فعال شده و از ساکنان جدید تغذیه میکنند که پیامدهایی چون خارش شدید، درماتیت پاپولار، بیماریهای تنفسی، عفونتهای ثانویه و انتقال بالقوه عوامل بیماریزای مشترک بین انسان و دام را به همراه دارد. این بحران مغفولمانده، نشاندهنده کاستیهای نظاممند در نظارت بر ساختوساز، تأخیر در تکمیل پروژهها و ابهام در مسئولیتپذیری است. مدیریت پیشگیرانه سلامت شهری میتواند شامل الزام به ارزیابی خطر آفات در فرآیند صدور پروانه ساختمانی، بهکارگیری موانع فیزیکی برای جلوگیری از استقرار پرندگان، آموزش متخصصان بهداشتی در زمینه تشخیص بیماریهای پوستی ناشی از کنه، و اجرای کمپینهای آگاهیبخشی عمومی باشد. بدون این مداخلات هماهنگ و پیشگیرانه، این سازههای متروکه همچنان به عنوان عاملی تشدیدکننده در بروز یک وضعیت اضطراری سلامت شهری با هزینههای فزاینده جسمی، روانی و اقتصادی باقی خواهند ماند.
Keywords [Persian]
Send comment about this article